Η λειτουργία του νέου μεγάλου αεροδρομίου στα Σπάτα και τα λιμάνια του Πειραιά, της Ραφήνας και του Λαυρίου καθιστούν την Αττική τον πρώτο και τελευταίο σταθμό για τον ταξιδιώτη. Ξεκινώντας από την πρωτεύουσα, οι περιοχές με τουριστικό ενδιαφέρον είναι πολλές, ενώ και τα επισκέψιμα οινοποιεία που γειτνιάζουν μ'αυτές είναι επίσης αρκετά κι εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Με εφαλτήριο λοιπόν τον Παρθενώνα και τα άλλα αθάνατα μνημεία που τον συντροφεύουν πάνω στον ξακουστό βράχο της Ακρόπολης, ξεκινάει την περιήγησή του στην Αττική ο επισκέπτης της.
Εγκαταλείποντας το κέντρο της Αθήνας, κατευθυνόμαστε προς τη θάλασσα.
Στο Σούνιο, το νοτιότατο άκρο της Αττικής γης, σ'έναν πελώριο βράχο, πολλά μέτρα πάνω από τη θάλασσα, έχει χτιστεί ο ναός του Ποσειδώνα. Μέσ' από τα επιβλητικά ερείπια του ναού περνά και διαχέεται η πεμπτουσία του αττικού στοιχείου: το λαμπρό φως του ήλιου και το βαθύ γαλάζιο της ανοιχτής θάλασσας.
Πιο ανατολικά, στη Βραυρώνα, σε μια αμπελόφυτη κοιλάδα που αγγίζει τη θάλασσα, προβάλλει το ιερό της θεάς Αρτέμιδος, προστάτιδας της γονιμότητας και της ευτοκίας των γυναικών. Ο ναός χρονολογείται από τα τέλη του 8ου π.Χ. αιώνα. Στο Μουσείο δίπλα στο ναό εκτίθενται χαρακτηριστικά ευρήματα από τις ανασκαφές.
Προχωρώντας προς την Παιανία, σημείο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος είναι το «Σπήλαιο- Βάραθρο». Ανακαλύφθηκε τυχαία το 1926. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Υμηττού, σε υψόμετρο 510 μ. Το σπήλαιο καλύπτει έκταση 3.800 τ.μ. Αποτελείται από ένα θάλαμο, ο οποίος χωρίζεται σε διαμερίσματα με σειρές από πολύχρωμους σταλακτίτες, σταλαγμίτες κι εντυπωσιακές κολόνες.
Στις υπώρειες επίσης της ανατολικής πλευράς του Υμηττού, στην αρχαία περιοχή της Παιανίας, γενέτειρα του ρήτορα Δημοσθένη, ονειρεύτηκε ο Ίωνας Βορρές να δημιουργήσει μια πολιτιστική εστία, ένα σύνθετο «Μουσείο», που το διαμόρφωσε με βάση τα δεδομένα της περιοχής, αλλά σύμφωνα και με τη δική του αισθητική και το προσωπικό του όραμα.  Σ' ένα χαρακτηριστικό από πολλές πλευρές ελληνικό περιβάλλον, μέσα σε αναπαλαιωμένα παραδοσιακά κτίσματα, στεγάστηκε ένας πλούτος από δείγματα της λαϊκής καλλιτεχνικής έκφρασης και αναβίωσε η αρχιτεκτονική της περιοχής. Το «Μουσείο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης - Ίωνα Βορρέ» είναι ένα μοναδικό παράδειγμα πολιτιστικού χώρου στην Ελλάδα.
Ακολουθώντας πάντα την παραλιακή γραμμή, συναντάμε το Μαραθώνα και τον τύμβο του. Μέχρι τώρα, όπου απλώνεται το βλέμμα, συναντάμε αμπέλια και πολύ συχνά μεγάλες ή μικρότερες οινοποιητικές μονάδες.
Πηγαίνοντας για τον Ωρωπό, φτάνουμε στον αρχαίο δήμο του Ραμνούντα, όπου βρίσκεται το ιερό της Νέμεσης, ένας ναός δωρικού ρυθμού αφιερωμένος στη θεά που ήταν για τους αρχαίους η προσωποποίηση της δίκαιης τιμωρίας.
Κατευθυνόμενοι δυτικά της Αθήνας, φτάνουμε στο Δαφνί, όπου συναντάμε ένα λαμπρό κατάλοιπο της βυζαντινής εποχής. Πρόκειται για τη Μονή Δαφνίου με τα περίφημα μωσαϊκά του 12ου μ.Χ. αιώνα, εφάμιλλα των μωσαϊκών της Ραβέννας στην Ιταλία.
Περνώντας από την Ελευσίνα, όπου κατά την αρχαιότητα τελούνταν τα περίφημα Ελευσίνια Μυστήρια, θα πρέπει να σταθούμε στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Στη συνέχεια της διαδρομής φτάνουμε στα Μέγαρα. Εδώ βρίσκεται ένα από τα επιβλητικότερα κτίσματα των αρχαίων Μεγάρων, η Κρήνη του Θεαγένους.  Πρόκειται για ένα μεγαλειώδες υδραγωγείο που χτίστηκε τον 7ο π.Χ. αιώνα από τον τύραννο Θεαγένη. Αξιόλογο επίσης σημείο αναφοράς εδώ είναι το Αρχαιολογικό Μουσείο των Μεγάρων, με πλήθος σπουδαίων εκθεμάτων της περιόδου από τον 6ο μέχρι το 2ο π.Χ. αιώνα, που προέρχονται από την ευρύτερη περιοχή.
Και στη Δυτική περιοχή της Αττικής ο επισκέπτης συναντά πάντα αμπέλια κι αρκετές οινοποιητικές μονάδες.